คู่ควรที่ควรคู่

posted on 07 Jan 2009 00:56 by munez30 in memoriesremind

ลองมองสิ่งที่อยู่รอบตัวคุณตอนนี้สิ ทุกอย่างล้วนมีสถานภาพด้วยกันทั้งสิ้น บางสิ่งเป็นคู่ บางอย่างเป็นคี่ บางอันอยู่ได้ด้วยตัวเอง บางอันต้องพึ่งพาอาศัยอีกสิ่ง

รองเท้า ปาท่องโก๋ ตะเกียบ หน้าตาเหมือนกันแต่ต้องทำงานร่วมกัน, โทรศัพท์มือถือ-ซิมการ์ด แก้ว-น้ำ ดารา-นักข่าว ต่างสถานะแต่ก็ต้องพึ่งพาอาศัยกันอยู่ดี ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไป อีกสิ่งก็เหมือนไร้คุณค่าและราคา

สิ่งของก็ไม่ต่างกับคน คนก็ไม่ต่างกับสิ่งของ, มีพ่อ-มีแม่ มีครู-มีลูกศิษย์ มีตำรวจ-มีโจร มีพันธมิตร-มีนปก. ทุกอย่างเป็นหยินและหยางในเวลาเดียวกัน ไม่มีดีสุด ไม่มีเลวสุด เหมือนลูกอมรสซากอ้อยสอดใส้กล้วยตาก (ขอยืมหน่อยนะ พี่วิชัย) คนที่ชอบซากอ้อยก็คงมีบ้าง คนที่ชอบกล้วยตากก็คงไม่น้อย ส่วนคนที่ชอบทั้งสองอย่างและไม่ชอบทั้งสองอย่าง คิดหรอว่าจะไม่มี มันเป็นไปไมได้เลย

เคยดูแหยมสโสธรกันไหมครับ ถ้าเคย..ลองนึกภาพคอสตูมสีสันฉูดฉาดบาดตา ถ้าไปเดินในท้องทุ่งดอกทานตะวันที่ลพบุรี ก็คงไม่แปลกเท่าไร แล้วถ้าลองนึกภาพอีกที ถ้าเปลี่ยนโลเกชั่นนั้นกลายเป็นขั้วโลกเหนือ ที่มีแต่หิมะและภูเขาน้ำแข็งดูสิครับ รับรองว่าคอนทราสต์กันสุดๆ

ต่อให้บทภาพยนตร์ดีแค่ไหน พี่ำหม่ำและเจเน็ทเขียวของเราแสดงดียังไง คนดูในโรงคงส่วยหัวกันเป็นแถว พาลบ่นก่นด่าผู้กำกับว่า มึงจะเอารางวัลภาพยนตร์ยอดแย่แห่งปีใช่ไหม!?! มึงจะฮาไปถึงไหน!

ไม่ต้องอะไรมากแต่งตัวแบบนั้นเดินเข้ามาบุญครอง ไม่มีคนมองผมให้เตะเลย

ของที่มีอยู่บางทีมันก็ไมได้แปลว่ามันไม่มี เพียงแต่มันมีของใหม่เพิ่มเข้ามาเท่านั้นเอง อย่างเช่นโทรศัพท์มือถือ ที่ผมตามยังไงก็ตามไม่ทัน มันจะดูทีวี เล่นไฮไฟ พูดแล้วเห็นหน้ากันไปถึงไหน ผมใช้คุยอย่างเดียวครับ ทุกวันนี้ผมยังใช้โทรศัพท์มือถือจอขาวดำธรรมดาอยู่เลย ป่วยการที่จะไฮโซซื้อความวุ่นวายที่มาพร้อมกับความแหลกลาน ของเงินในกระเป๋า